ontmoeting na jaren

Ik had haar jaren niet gezien,
een mens als ik, van vlees en bloed.
Geen wonder dat ik maar bleef kijken
naar wat de tijd wel met ons doet,
- of zij, nog steeds, nog wilde lijken
op eens toen ik haar had ontmoet.

Een eender oogopslag verraadde toen
dat zij zichzelf hetzelfde vroeg,
of ik nog leek op wie ik was
te zien in mijn manier van doen,
- of dat de tijd, het lang verstrijken,
mij tot een vreemde had gemaakt.

En geen van ons die het liet blijken
dat iets van binnen was geraakt
door het gewicht van levensvragen
dat wreed ertussen was gaan staan.

Niet lang zijn we bijeen gebleven,
balancerend van woord tot woord,
als overwinnaars in het leven
waar elk verlies niet toe behoort.

Reacties

  1. Een ogenblik in een ontmoeting...
    Mooi verwoord.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. die ontmoetingen droeg je soms een leven lang mee, hilly...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Hans

Zonder denken

het trotse hoge woord