blijspel

Langzaam leeggestroomd de zaal,
en met applaus nog in de oren
sta ik buiten in de regen,

waar ik zojuist en pas geleden
iets moois in deze wereld zag
met vóór me iedereen tevreden,
fraai belicht en met een lach.

Na afloop kwam ik tegen
wat ik al vaker had gedacht,
dat velen in hun leven
nog een pittig buitje wacht.

Zo in mijn dorp – en in de regen –
met alleen nog de herinnering
aan het toneel, een heerlijk ding
dat de dagen licht laat wegen.

Maar vaak helaas wordt het teveel
zo’n tegenstelling in het leven:
een blijspel, levensecht gegeven
dat zich slechts afspeelt op ‘t toneel.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Hans

Zonder denken

het trotse hoge woord