als ik maar ééns jou was - familiereünie
















als ik nu maar één keer jou was,
was ik nog bij ons

lag ik 's morgens lekker naast moeder,
kuste ik mij wakker, voorzichtig

schoor ik me terwijl ik naast mij stond,
of het geen pijn deed zo'n mesje

vertrok ik in de morgen,
terwijl wij wuifden

kwam ik 's avonds thuis, plaagde ik broer
en mij, ging nog eens de tuin in

at ik met ons onder de lamp,
keek ik tv met mij op schoot

bracht ik mij naar boven op mijn rug,
zei dat ik braaf was geweest

las ik mij voor, liet ik
mij overhalen, nog één keer

riep ik moeder, verstopte me
onder de dekens met mij

kuste ik mijn wang,
zei ik: lekker slapen jongske

ging ik naar beneden,
nog met moeder

Reacties

  1. hoe ontzettend mooi, dit ontroerende, aanraakbare gedicht...hoe stil het wordt door de voelbare liefde, het respect en het gemis....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dank je k. eeuwige stilte kan mooi zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat knusse van bij elkaar, wat kan je dat dan missen... begrijpelijk.

    Mooi neergezet, ook de tekening er zo bij.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. hilly, als alles eens kon, voor één keer nog...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Hans

Zonder denken

het trotse hoge woord