misverstandig














over de regen kwam je aangewandeld
je haar in pieken met je gebroken
paraplu
je voeten plonsend in je schoenen
mompelend
boos
omdat ik je weer in de steek had gelaten.

veerkrachtig kwam ik
om de hoek van het huis gesprongen
lachend, met mijn armen zwaaiend
zo verschrikkelijk blij was ik!

maar je liep me onverbiddelijk voorbij
je ontweek plassen.

zelfs toen ik
hulpeloos, smekend
voor je in een geul vol water lag
omzeilde je die nog.

je wilde zelfs niet meer over me héén lopen.

Reacties

  1. 't lijkt wel a 'ghost story'...maar zelfs bij geesten is soms de maat vol....als de ander niet ernstig wordt genomen of wordt behandeld als ...

    Weer heel mooi....hoe je meteen de lezer mee laat wandelen door de beelderigheid van je eerste zinnen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. sindsdien bekijk ik regen met andere ogen, k. dank voor het meelopen in de regen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Waartoe die druppels kunnen leiden...(overstroming...)

    Maar,na regen komt zonneschijn, dat hoop ik dan maar...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. hilly, de zondvloed is voorbijgetrokken, alles gloort!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Hans

D-Day, 6 juni 1944

Kraai