aankomende dood


uw stem is een zachtmurmelende
adem van een vermolmde muziekdoos
uw handen zijn verweerd en knoestig
als verwaaide eiken in de herfst
uw ogen blinken mat gebroken
zachtgekraakte strandschelpen
uw haar is zilvergrijs
als een stervende winterlucht
uw mond vormt de ketenen
van uw oude kwetsbaarheid
in een muziekdoos
die voor zichzelf speelt
in een lentewind
die door de luchten waait
over de gekraakte schelpen
naar de grauwe zomerlucht
die sterft in de armen van ons leven

Reacties

  1. Dit is een mooi voordracht gedicht. Je hoort hoe het afloopt. Herman

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dit was gemaakt n.a.v. het overlijden van mijn schoonmoeder.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Hans

Zonder denken

het trotse hoge woord