dromen, gekooid

ik droom weg
met wilde spreeuwen op vlucht

in toegegroeide plassen

ik zoek als weleer
naar mijn gedachten
met zuiver water
in de grachten

zij kleven zich weer
op nieuwe borden

zij zoeken in puin
van droom en angst
de rechtheid
waarmee bomen groeien

en lang nog hoor ik
in struik en plant
het zingen
van verloren vogels

verzet groeit stil
in mijn volkse hoofd

Reacties

  1. gedroomde kooien die een weg zoeken naar een nieuw begin....supergedicht..zoals altijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dames, uw woorden worden nu bevrijd. ik laat ze hemelwieken.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Hans

D-Day, 6 juni 1944

Kraai