confituur


vorige zomer, eens rustig ontbeten
tot er een vlieg kwam op de duur
naast mijn boterham met confituur.

Het leek erop, heel even,
dat zij voorgoed zou blijven kleven
en geen ontsnappen naar de muur.

Maar beter wetend wat ze wat moet,
veegt zij haar pootjes voor haar snoet
en wég is al het suikerzoet!

Met mijn handen toen gewreven
heb ik het nog nagedaan,
maar confituur is steeds gebleven,
tot veel later bij de kraan.

Reacties

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Hans

Zonder denken

het trotse hoge woord